De Familie Grand.
De stamvader van de familie Grand, (de Bossche tak), is Joseph
Franz Karl Ludwig Grand. Hij was de zoon van Laurent
Grand (Grandi)
en Maria Ignatia Blanc.
Laurent Grand was een Italiaans koopman, die op het
eind van de 18e eeuw in het Zwitserse Sitten, kanton Wallos woonde.
Zijn zoon Joseph Franz Karl Ludwig, die zich Louis noemde, diende als
sergeant majoor in het Zwitsers Regiment "von Jenne", dat in
's-Hertogenbosch gelegen was in het begin van de 18e eeuw. Hij overleed
daar op 16 januari 1825, in het Groot Zieken Gasthuis. Tijdens zijn
verblijf in 's-Hertogenbosch had hij een relatie met Elisabeth Brack.
Zij was geboren in Bergen op Zoom en daar gedoopt in september 1784. Er
werden twee kinderen uit deze relatie geboren, die door Louis
Grand, beiden erkent werden als de
zijne. Charles Louis Grand op 17 september 1818 en
Charles Pierre Grand
op 22 juni 1822, hij overleed echter jong op 28 mei 1825.
Elisabeth huwde later met Joannes Lambertus Baron, geboren te Uole-Romain,
België en overleed te 's-Hertogenbosch op 13 november 1854. Of uit dit
huwelijk nog kinderen geboren zijn is ons niet bekend.
Handtekening van Joseph Franz Karl Ludwig Grand.
Jeanne van Rooij
Gerard Vugts
Familie Wapen
Gastenboek
Geschiedenis van Sion (Sitten)
Sion is waarschijnlijk de oudste stad van Zwitserland. Opgravingen in de
omgeving van de Rue du Petit-Chasseur brachten een neolistische
nederzetting aan het licht uit ca 3500 v. Chr. En bij de bouw van de
garage onder de Planta in 1980 vond men zelfs sporen van bewoning uit
4500 v. Chr.!
Voordat Wallis tussen 10 en 8 v. Chr. bij het Romeins Imperium werd
ingelijfd, was Sedunum hoofdstad van de Keltische stam der Seduni. Als
Romeinse stad speelde het geen grote ro1. In de 4de eeuw was het
christendom al aanvaard in de stad, tussen de jaren 565 en 585
verplaatste de bisschop zijn zetel van Octodurum (Martigny) naar Sion.
Toen Rudolf III, de kinderloze koning van Bourgondie, in 999 aan de
bisschop ook de wereldlijke macht in Wallis overdroeg was Sion met recht
het middelpunt van de regio geworden, maar tegelijk ook twistpunt.
Zevenhonderd jaar lang hebben diverse machten met de bisschop van Sion
een verbitterde strijd gevoerd om de heerschappij over de Rhonevallei:
eerst Savoye, toen Bern, vervolgens de adellijke families en tenslotte
de burgerij.
In de 11de eeuw breidde de nederzetting aan de voet van de heuvels zich
uit langs het riviertje de Sionne en naar het westen.
In de 12de eeuw werd de stad ommuurd met wallen en vijf poorten. Op de
beide heuvels verrezen versterkte complexen, op de ene de burcht
Tourbillon, op de andere de burcht Valeria,die de kapittelkerk met
bijbehorende gebouwen omvatte. De voortdurende oorlogsdreiging maakte
dergelijke vestingwerken noodzakelijk; de bevolking kon zich er in tijd
van nood massaal in terugtrekken. Ook voortdurende overstromingen van de
Rhône en de Sionne noopten tot het zoeken van een veilig, hoger gelegen
onderkomen.
De 16de eeuw stond in het teken van de twee grote tegenstanders:
kardinaal Matthaus Schiner, bisschop van Sion, en Georg Supersaxo, telg
van een machtig geslacht uit Ernen. Het is ook de tijd waarin ambitieuze
burgerfamilies de plaats van de eerdere feodale adel gaan innemen.
In 1788 legde een verwoestende brand tweederde van de stad in as, maar
met veel energie werden vele patriciershuizen weer opgebouwd. Van 1810
tot 1813 was Sion korte tijd zetel van de prefect van het Franse
departement Simplon. In 1815 werd Wallis bij Zwitserland gevoegd; Sion
werd de hoofdstad van het nieuwe kanton. In de 19de eeuw werden de
stadsmuren geslecht.
In deze eeuw werd de Sionne, die zo vaak de stad overstroomde of trof
met een besmettelijke ziekte, gekanaliseerd en ondergronds geleid.
Gerard Vugts
Jeanne van Rooij
|
